وی با تأکید بر اینکه نامزدهای انجام تست‌های شنوایی تمامی گروه‌های سنی از جمله سالمندان، افراد شاغل در محیط‌های پرسرصدا و افراد با نیازهای شنوایی خاص را در بر می‌گیرند، تصریح کرد که کودکان به دلیل قرار داشتن در دوران حساس زبان‌آموزی، حیاتی‌ترین گروه هدف در این ارزیابی‌ها محسوب می‌شوند؛ چرا که در صورت بروز اختلال، حتی از دست دادن کوچک‌ترین صداها می‌تواند فرآیند رشد گفتاری آن‌ها را با چالش جدی مواجه کند.

خمیس‌آبادی در ادامه به معرفی آزمون‌های رفتاری پرداخت و هدف از طراحی این تست‌ها را بررسی دقیق واکنش فرد به صدا و تعیین میزان درک واقعی آن‌ها دانست. وی با اشاره به اینکه این آزمون‌ها کاملاً غیرتهاجمی و بی‌خطر هستند، افزود که در فرآیند اودیمتری، کارشناس با استفاده از دستگاه اودیمتر و قرار دادن هدفون بر روی گوش مراجع، پاسخ‌های فرد به محرک‌های صوتی را بررسی کرده و در نهایت درصد دقیق شنوایی یا کم‌شنوایی وی را تعیین می‌کند. همچنین تاکید شد که در کنار اودیمتری، انجام آزمون تمپانومتری نیز ضرورت دارد؛ این تست که با ایجاد تغییرات فشاری در گوش انجام می‌شود، سلامت پرده گوش، اختلالات گوش میانی، وجود عفونت و یا تجمع مایع پشت پرده را به دقت مشخص می‌سازد.

این کارشناس در پایان، اهداف کلی شنوایی‌سنجی رفتاری را در پنج محور اصلی خلاصه کرد: تشخیص میزان و درصد کم‌شنوایی، تعیین نوع آن (اعم از حسی-عصبی، هدایتی یا مختلط)، ارزیابی سلامت مسیر گوش میانی و داخلی، پیشنهاد بهترین راهکار درمانی شامل درمان دارویی، جراحی، تجویز سمعک یا کاشت حلزون و در نهایت پیشگیری از تشدید اختلالات در موارد پیشرونده. به گفته وی، این نتایج به پزشکان کمک می‌کند تا با دقت بالایی نسبت به اقدامات توانبخشی و درمانی مراجعان تصمیم‌گیری نمایند.